BİLEĞİNDE ÖLÜMSÜZLÜĞÜ VE AŞKI TAŞIMAK İSTEYEN BAYANLAR İÇİN !!!

Bu 14 Şubat’ta sevdiklerinin  kendisini çok özel hissetmelerini  sağlamak isteyenler  ”ölümsüzlüğün” 60 taşını tercih ediyor.

Dünyanın en saygın saat üreticilerinden Edox’un bayanlara özel olarak tasarladığı Royal Lady pırlantalı serisi ile sizde sevdiklerinize  sevgililer gününde ruhunda aşk olan bir hediye verin.

İsviçre saatinin üstün teknolojisiyle pırlantanın ölümsüz ışıltısını sportif bir dizayn ile birleştiren Royal Lady koleksiyonu bileğinde “ölümsüzlüğü” taşımak isteyen kadınlara hitap ediyor.

Beyaz kauçuk kordon saflık ve duruluğu,

sedefli inci rengi kadran masumiyeti temsil ederken

paslanmaz çelik kasa ve bezele uygulanan  mavi PVD kaplama, üzerinde mavinin asaleti ve roma rakamı ile yerleştirilmiş ölümsüzlüğün sembolü 60 adet pırlanta taşlarıyla zamanı keyfin ve kalitenin birleştiği bir boyuta taşıyor.

Royal Lady koleksiyonunun teknik özellikleri böyle. Ancak bu saatin bir başka boyuta geçen duygusal bir özelliği de var. Edox’un yaratıcısı Christian Rüfli-Flury’nin tasarladığı ilk saatin günümüze yansımasıdır Royal Lady…

Edox, vazgeçilmezdir çünkü ruhunda aşk vardır. 1883 yılında tarihin en büyük saat ustası Christian Rüfli-Flury’nin karısı Eva-Maria’ya verdiği 25. doğum günü hediyesidir Edox…

Edox demek zaten Yunan tanrılarının dilinde “saat” demektir… İşte tam da bu yüzden 125 yıldır saatin vazgeçilmezi Edox’tur…

insanoğlu yaradılışından bugune bir şekilde zamanı ölçmeye çalışmıştır. Zamanı ölçme merakımız da atalarımızdan miras kalmış. Güneşin gökyüzündeki hareketlerine bakmışlar, gölgeleri izlemişler, üzerinde işaretler olan ve yandıkça işaretleri silinen mumlar denemişler, yağı bittikçe zamanın geçtiğini anlatan gaz lambaları ve kum saatleri yapmışlar. Su saatleri, hava bulutlu olduğunda dahi daha tutarlı ölçümler yapılmasını sağlamış. İlk su saati, milattan önce 1500’de gömülen firavun 1. Amenhotep’in mezarında bulunmuş. Antik Yunanistan’da da milattan önce 325’ten beri su saatleri yapılırmış. Yunanlar, su saatine “su hırsızı” dermiş. Taştan yapılan su saatlerinin içine işaretler kazınırmış ya sürekli aynı hızda damlayan suyun içlerine dolmasıyla ya da içlerindeki suyun boşalmasıyla zamanı bildirirlermiş.
Başka bir su saati de su dolu bir küvetin içine altı delinmiş metal bir kova konarak çalışıyormuş. Minik delikten su almaya başlayan kova, batmaya başlıyor ve belirli bir zaman sonra tamamen batıyormuş. Su saatleri, önceden sadece geceleri kullanılırmış ama güneş saatlerinden daha güvenilir oldukları anlaşıldıktan sonra gündüzleri de kullanılır olmuş. Tabii bunu düşünenler yanılıyormuş, bunun anlaşılması uzun sürmemiş.
Suyun akışını belli bir tempoda tutmak, o zamanın teknolojisiyle çok zor olduğundan, suyun miktarına göre zaman belirleyen mekanizmalardan kısa sürede vazgeçilmiş ve daha tutarlı sistemler aranmaya başlanmış. Modern teknolojinin artık devreye girmesi gerekiyormuş. Bir süre modern su saatleri de yapılmaya çalışılmış  ama geleceğin mekanik saatlerde olduğu sonunda anlaşılmış.
Quartz kristalli saatler, hâlâ popüler ve ucuzdur. Fiyatlarına göre başarılıdırlar ve arada bir biraz geç kalsalar da herkesin koluna takabileceği saatlerdir. Üstelik atalarına göre epey gelişmişlerdir. Örneğin, ilk mekanik saatlerde bırakın saniyeyi, dakika bile yoktu. 12 saatte bir başa alınmaları ve kurulmaları gerekiyordu. Saatlerin taşınmasının sebebi zamanı göstermeleri değil, şık kabul edilmeleriydi ve ilk mekanik saatler, saati pek de doğru düzgün gösteremiyordu. Duvar ve masa saatlerinde başarı sağlanmıştı ama o devasal mekaniği taşınabilir hale getirmek için güvenilirlikten feragat ediliyordu. Saatin gelişimini, 1500’lerden başlayıp önemli tarihleri sayarak kısaca özetleyebiliriz. Kaç dakikada okuduğunuzu kolunuzdaki saate bakarak ölçebilir sonra da ironiyi kavrayıp keyiflenebilirsiniz.
1524’te Alman kilit ustası Peter Henlien, tarihte bilinen ilk kurmalı saati üretti. O zamana kadar mekanizmaları çalıştırmak için sürekli yer değiştirilen ağırlıklar vardı. Kurmalı saatler, yayları gevşedikçe zamanı göstermemeye başlıyordu ama onların sayesinde taşınabilir saatler üretilmeye başlandı.
1550’lerde piyasada Almanya ve Fransa üretimi saatler dolaşmaya başlamıştı. 1575’te İsveç ve İngiliz üreticiler ortaya çıktı. Saat, zamanı gösteren bir araç değil, yeni ortaya çıkmış bir modaydı henüz. Çelikten yapılan iç mekanizmalar, bu yıllardan sonra pirince dönüşmeye başladı. Yine de saat denince, istediği zaman duran, istediği gibi hata yapma hakkını kendinde gören zımbırtılar akla geliyordu. Buna rağmen eski sistemlere dönülmüyordu, parası olan herkes bir saat alıyor, saati olmayan komşular ayıplanıyordu. Yine de saati bir arzu nesnesi haline getiren bu teknolojik gelişmeler değil, 1600-1675 arasındaki şekilsel yeniliklerdi. Dedik ya saat hâlâ bir aksesuar olarak görülüyordu.Yazı : Watchmaker

insanoğlu yaradılışından bugune bir şekilde zamanı ölçmeye çalışmıştır. Zamanı ölçme merakımız da atalarımızdan miras kalmış. Güneşin gökyüzündeki hareketlerine bakmışlar, gölgeleri izlemişler, üzerinde işaretler olan ve yandıkça işaretleri silinen mumlar denemişler, yağı bittikçe zamanın geçtiğini anlatan gaz lambaları ve kum saatleri yapmışlar. Su saatleri, hava bulutlu olduğunda dahi daha tutarlı ölçümler yapılmasını sağlamış. İlk su saati, milattan önce 1500’de gömülen firavun 1. Amenhotep’in mezarında bulunmuş. Antik Yunanistan’da da milattan önce 325’ten beri su saatleri yapılırmış. Yunanlar, su saatine “su hırsızı” dermiş. Taştan yapılan su saatlerinin içine işaretler kazınırmış ya sürekli aynı hızda damlayan suyun içlerine dolmasıyla ya da içlerindeki suyun boşalmasıyla zamanı bildirirlermiş.
Başka bir su saati de su dolu bir küvetin içine altı delinmiş metal bir kova konarak çalışıyormuş. Minik delikten su almaya başlayan kova, batmaya başlıyor ve belirli bir zaman sonra tamamen batıyormuş. Su saatleri, önceden sadece geceleri kullanılırmış ama güneş saatlerinden daha güvenilir oldukları anlaşıldıktan sonra gündüzleri de kullanılır olmuş. Tabii bunu düşünenler yanılıyormuş, bunun anlaşılması uzun sürmemiş.
Suyun akışını belli bir tempoda tutmak, o zamanın teknolojisiyle çok zor olduğundan, suyun miktarına göre zaman belirleyen mekanizmalardan kısa sürede vazgeçilmiş ve daha tutarlı sistemler aranmaya başlanmış. Modern teknolojinin artık devreye girmesi gerekiyormuş. Bir süre modern su saatleri de yapılmaya çalışılmış  ama geleceğin mekanik saatlerde olduğu sonunda anlaşılmış.
Quartz kristalli saatler, hâlâ popüler ve ucuzdur. Fiyatlarına göre başarılıdırlar ve arada bir biraz geç kalsalar da herkesin koluna takabileceği saatlerdir. Üstelik atalarına göre epey gelişmişlerdir. Örneğin, ilk mekanik saatlerde bırakın saniyeyi, dakika bile yoktu. 12 saatte bir başa alınmaları ve kurulmaları gerekiyordu. Saatlerin taşınmasının sebebi zamanı göstermeleri değil, şık kabul edilmeleriydi ve ilk mekanik saatler, saati pek de doğru düzgün gösteremiyordu. Duvar ve masa saatlerinde başarı sağlanmıştı ama o devasal mekaniği taşınabilir hale getirmek için güvenilirlikten feragat ediliyordu. Saatin gelişimini, 1500’lerden başlayıp önemli tarihleri sayarak kısaca özetleyebiliriz. Kaç dakikada okuduğunuzu kolunuzdaki saate bakarak ölçebilir sonra da ironiyi kavrayıp keyiflenebilirsiniz.
1524’te Alman kilit ustası Peter Henlien, tarihte bilinen ilk kurmalı saati üretti. O zamana kadar mekanizmaları çalıştırmak için sürekli yer değiştirilen ağırlıklar vardı. Kurmalı saatler, yayları gevşedikçe zamanı göstermemeye başlıyordu ama onların sayesinde taşınabilir saatler üretilmeye başlandı.
1550’lerde piyasada Almanya ve Fransa üretimi saatler dolaşmaya başlamıştı. 1575’te İsveç ve İngiliz üreticiler ortaya çıktı. Saat, zamanı gösteren bir araç değil, yeni ortaya çıkmış bir modaydı henüz. Çelikten yapılan iç mekanizmalar, bu yıllardan sonra pirince dönüşmeye başladı. Yine de saat denince, istediği zaman duran, istediği gibi hata yapma hakkını kendinde gören zımbırtılar akla geliyordu. Buna rağmen eski sistemlere dönülmüyordu, parası olan herkes bir saat alıyor, saati olmayan komşular ayıplanıyordu. Yine de saati bir arzu nesnesi haline getiren bu teknolojik gelişmeler değil, 1600-1675 arasındaki şekilsel yeniliklerdi. Dedik ya saat hâlâ bir aksesuar olarak görülüyordu.Yazı : Watchmaker

Yozgat Saat kulesi

Yozgat il merkezinde meydan ortasında bulunan tarihi saat kulesi.

Belediye Başkanı Tevfikizade Ahmet Bey 1908 yılında yaptırmıştır. Kaynaklardan öğrenildiğine göre mimarı Şakir Usta’dır. Saat Kulesi kesme taştan altı bölüm halinde yapılmıştır. Bölümler birbirlerinden silmelerle ayrılmış olup, her cephesine yuvarlak kemerli birer pencere yerleştirilmiştir. Kuleye kuzeydeki yuvarlak kemerli bir kapıdan içeriye girilmekte ve zikzak şeklindeki ahşap merdivenlerle de yukarıya çıkılmaktadır. Kulenin en üst kısmı da şerefeye benzeyen bir balkon çevirmiştir. Bunun üzerini armut şeklinde çanı andıran küçük bir kubbe örtmüştür. Bu başlığın altında, şerefenin üzerinde dört yöne birer saat kadranı yerleştirilmiştir. Saatin üzerinde “Nores Jura ve L.D. Odobey Gadet” yazısı bulunmaktadır.

Son yıllarda saati öğrenmek için, daha ziyade cep telefonlarını kullanıyoruz. Peki bu kol saatlerinin sonu anlamına gelmiyor mu; hayır.

Aksine, kol saatlerinin bir aksesuvar ve takı olarak gücünü artırıyor. Saat modası her sezon değişiyor, kullanılan renkler, kasalar, malzemeler yenileniyor. Peki 2010’un saat modasında neler gözüküyor? Başlıca trendler neler olacak? Bu soruları Saat&Saat Yönetim Kurulu Başkanı Ramazan Kaya, Saat Dünyası Gene l Müdür Yardımcısı Cumhur Şarlı ve Aydın Saat Pazarlama Müdür Yardımcısı Eda Deniz’e sorduk.

Geçtiğimiz 15 yıl içerisinde saat endüstirimizde büyük bir değişim yaşandı. Eskiden sadece saat markaları saat sektörüne yön verirken son yıllarda moda, spor, lüks ve tasarım gibi farklı alanlarda şöhret kazanmış markalar da ürettikleri saatlerle pazara girdi. Bu gelişme trendleri değiştirdi. Değerli kaliteli saatler için söylenen “Dededen toruna geçen saat “ sözüne, moda ve spor markalarının ürettiği saatlerle “Her kıyafet için ayrı bir saat” söylemi eklendi.

Artık saatler eskisi gibi bir tane alınıp ömür boyu kullanılmıyor. İşe gideren ayrı, spor yaparken ayrı, gece çıkarken ayrı saat kullananların sayısı artıyor. Leopar ön plandaysa ya da rugan, saat tercihleri de o modellere kayıyor. Tabii bir de saatin kendi yarattığı moda var. O sene büyük kasa modaysa ya da dikdörtgen, tercihler bunlardan yana oluyor.

STATÜ GÖSTERGESİ

Aydın Saat Pazarlama Müdür Yardımcısı Eda Deniz, Türk insanının dünya geneliyle paralellik gösterdiğini söylüyor: “Saat, kişinin kimliğini yansıtan, yaşam tarzından ipuçları taşıyan ve tarzını tamamlayan bir aksesuar . Günümüzde özellikle görselliğiyle ön plana çıkıyor, kullanıcısına doyum yaşatıyor. Bu nedenle saatlerin bir moda unsuru olması yadsınamaz.”

Kol saatleri, tıpkı kıyafetler gibi kullanan kişinin, işi, hobileri ve giyim tarzıyla ilgili ipuçları veriyor. Saat&Saat Yönetim Kurulu Başkanı Ramazan Kaya, saatlerin zamanı göstermekten çok daha öteye geçtiğinin üstünde duruyor:”Kol saatleri tam bir statü göstergesi .Bir topluluğa girildiğinde tarzınızı üzerinizdekilerle ortaya koyabilirsiniz.Saatini sizin yanınızda taşıdığınız sosyal statünüzdür.

İŞTE 2010 TRENDLERİ

2010’da ,geçmiş dönemlere göre daha büyük ebatlarda olması, tasarımcıların oyun alanlarını genişletiyor.Görsel zenginlik, kasaların yanı sıra kadran yapılarında da ön plana çıkmaya başladı.Daha hareketli ve büyük boyutta rakamlar, standart formların dışında ibreler,özgün alt kadranlar, büyüyen kasa boylarında değişime uğrayan unsurlar.Eda Deniz,metaryallerde her zamanki gibi çelik saatlerin öncülüğü tartışılmaz diyor:

“Altında özellikle pembe renk ve mat doku seçenekleriyle 2010 koleksiyonlarına zenginlik katıyor.Büyük kasalı saatlerde, eskisine göre daha büyük boyutlarda pırlanta kullanılıyor.Özellikle baget kesim pırlanta öne çıkyor .Freud’un dediği gibi ‘Para sizi mutlu etmez’ ancak değerli taşlar ve mücevherler hayalini kurduğu nesnelerdir.İnsanların hayatında önemli yere sahip olan saatler, pırlantayla bir araya geldiğinde şüphesiz ki ,önemi daha da artıyor ve değerleniyor.Artık çoğu kadın pırlanta bir bileklik yerine pırlanta bir saati tercih ediyor.”

Ayrıca 2010’da erkek ve kadınların ortak kullanabilecekleri renkli saatler de ön plana çıkıyor.2009’un sonlarında başlayan beyaz saat modası da 2010’da devam ediyor…

Hürriyet/Hakan Gence

İzmir Saat Kulesi, yapılışından günümüze değin İzmirli’lerin buluşma noktalarından biri olup Konak Meydanı’nda yer alır. II. Abdülhamit’in (hükümdarlığı:1876-1909) tahta çıkışının 25. yılı için 1901′de Sadrazam Mehmet Said Paşa tarafından Alman Konsolosluk binasını yapan mimara yaptırılan kule 25 metre boyunda olup, dairesel esas etrafında dört çeşmesi vardır ve kolonlar Kuzey Afrika temasını esinlendirir. Kulenin saati Alman İmparatoru II. Wilhelm’in (hükümdarlığı:1888-1918) hediyesidir. Kulenin en büyük özelliği yapım tarihinden bugüne kadar saatinin hiç durmamış olmasıdır.

Glashütte’in CEO’su Franck Müller, saatlerinin kopyalarının üretilmesi hakkında “Saatlerimizin sahteleri olmasaydı, bu tam bir felaket olurdu” ifadesini kullanıyor..

Sadece el yapımı saatler üreten Alman Glashütte’nin CEO’su Frank Müller saatlerinin dünyada ve özellikle Türkiye’de sahtelerinin satılması hakkında “Demekki biz kopyalanmaya değer saatler üretiyoruz. Saatlerimizin sahteleri olmasaydı, bu tam bir felaket olurdu” ifadesini kullandı. Sahte saat ile gerçeğinin arasında farkın çok belirgin olduğunu belirten Müller, “Aradaki fark o kadar belirgin ki, bu 3 tekerlikli bir Audi kullanmak gibi. Bizim saatlerimizi güzel kadınlara benzetiyorum. Glashütte saatlerine bakılmasını, yanınızdan geçen güzel bir kadına göz çevirmenize benzetiyorum. Sonuçta kadınlar evli olsa bile bakışları çekmekten mutluluk duyar” diye konuştu.

Bir saat için tam 150 kişi çalışıyor

MÜLLER, üretim kapasitelerinin yüzdc 100 olduğunu kaydetti. Bir saatin 2-3 ayda tamamlandığını vurgulayan Müller, “Fakat daha karmaşık olanlar en az 6 ayda bitiyor. Saatlerimizde bulunan parçaların yüzde 95′ini kendi fabrikamızda üretiyoruz. Bir saatin üretilmesinde 150 farklı kişi çalışıyor” dedi. Müller, saatlerin insanların kişiliklerini temsil ettiğini belirtti.

‘Satışlarımızda kadın saatlerinin oranı artacak’

SAAT sektöründe inovasyonun hiçbir zaman bitmeyeceğini vurgulayan Müller, her sene 3 yenilik yaptıklarını, rakiplerinin ancak 1 yenilikle seneyi kapattıklarını iddia etti. ‘Bugün birçok prestijli saat üreticisi saatlerini İsviçre’de yaptırıyor. Siz Alman markası olarak dezavantajlı mısınız?’ sorusuna Müller, “Biz Alman markası olmaktan gururluyuz. Sonuçta yıllardır Alman markalar kalite, teknoloji ve güvenin sembolü olmuştur” cevabını verdi. Bugün ürettikleri saatlerşin yüzde 10′unun kadınlara özel olduğuna dikkat çeken Müller, gelecekte bu oranın yükseleceğini sözlerine ekledi.

TÜRKİYE 15. SIRADA

Yılda ortalama 8 bin saat sattıklarının altını çizen Müller, en çok saat sattıkları ülkelerin Çin ve Hong Kong olduğunu, Almanya’nın sıralamad ikinci, Amerika’nın ise üçüncü olduğunu vurguladı. Dünyada 53 ülkede Glashütte saatlerinin satıldığını, 2.5 senedir faaliyet gösterdikleri Türkiye’nin bugün 15. sırada yer aldığını belirtti. Bu kadar kısa bir zamanda 15. sıraya kadar yükselen Türkiye hakkında “Bizim açımızdan yeni bir pazar. Fakat büyümeye açık ve potansiyeli yüksek. İstanbul’u bir sıfatla nitelendireceksem ‘sofistike’ derim” değerlendirmesini yapan Müller, saatlerinin fiyatlarının 5 bin 500 Euro’dan 110 bin Euro’ya kadar çıktığını kaydetti. Müller, yakın zamanda tanıtacakları yeni koleksiyonlarında bulunacak birkaç saatin fiyatının 200 bin Euro seviyesinde olacağını sözlerine ekledi.

Haber: FATİH ATALAY

Kaynak: Sabah.com.tr

Fotograf: Live.com

Güneş saati, zamanı güneşin konumuna göre ölçmeye yarayan alettir. Genel olarak rastlanan yatay güneş saati tasarımlarında, dikey olarak yerleştirilmiş bir çubuğun gölgesi, yatay yerleştirilmiş bir yüzeyde günün saatlerini gösteren kadrana düşer. Güneş gökyüzünde ilerledikçe, çubuğun ucu farklı saat çizgilerine denk gelecek şekilde hareket eder. Bu tasarımlarda çubuğun Dünya’nın dönme eksenine hizalanması gerekir. Dolayısıyla, bu tür bir güneş saatinin doğru zamanı göstermesi için çubuğun, manyetik kuzeyi değil coğrafi kuzeyi gösteriyor olması gereklidir. Ayrıca çubuğun yatay düzlemle yapacağı açı, saatin bulunduğu coğrafi enleme eşit olmalıdır. Yine de, bu iki özelliğe sahip olmayıp farklı ilkeler çerçevesinde çalışan güneş saatleri de tasarlanabilir.

Güneş saatleri kadar eskiye dayanan ancak, tam zamanı bilinmese de ilk tipleri Mısır’da bulunan su saatleri, dibinde delik olan bir kovanın boşalması ve dolmasıyla zamanı gösterir. Bu saatler, zamana yeni bir bakış şeklini olanaklı kılmıştır. Güneş saatleri belirli bir zamanı gösterirken, su saatleri ne kadar zaman geçtiğini de gösteriyordu. Bu yüzden su saatinin icadı zaman ölçümünün gerçek başlangıcı sayılabilir.

Su saatlerine su hırsızı anlamına gelen “klepsydra” deniyordu. Bu saatleri, ilk olarak Mısırlılar icat etmiş olsalar da, Yunanlılar geliştirmişlerdir. Su saatleri yüzyıllar boyunca mekanik saatlerin bulunmasına kadar kullanılmıştır. Tek çanaktan oluşan su saatlerinde, içi su dolu ve altında bir delik olan çanağın içinden dışarı su boşaldıkça içindeki işaretler zamanın geçişini gösterir. Bu tip saatler daha çok duruşmalarda avukatların konuşma sürelerini belirlemede kullanılmıştır. Birkaç çanaktan oluşan türlerde ise, su bir çanaktan diğerine doluyordu.

Su saatlerinin başka bir çeşidi de dibinde delik olan metal bir kaptan oluşuyor. İçi su dolu böyle bir kap daha geniş bir kabın içine konduğunda yavaş yavaş doluyor ve dibe batıyor. Mısır’dan başka, İngiltere ve Seylan’da da bulunmuş olan bu tip su saatleri, günümüzde hâlâ Kuzey Afrika’da bazı yörelerde kullanılmaktadır. Su saatleri popülerleştikçe daha çok özenilerek yapılmaya başlanmış ve karmaşık mekanizmalar üretilmiştir.

M.Ö. 250’de Arşimet, yaptığı su saatine dişliler ekleyerek gezegenleri ve ayın yörüngesini de göstermiştir. Daha gelişmiş su saatleri M.Ö. 100 ve M.S. 500 yılları arasında Yunan ve Romalı horolog ve astronomlar tarafından yapılmıştır. Bu saatlerde damlama deliğinin aşınmasını ya da tıkanmasını önlemek için delik değerli taşlardan yapılabiliyordu. Su basıncı düzenlenerek akış sabit kılınıyordu. Bazı su saatleri zil çalan, çakıl taşı fırlatan mekanizmalarla donatılmıştı. Hatta bazılarında kapılar açılıp insan figürleri çıkıyor ve bunlar saati haber vermek üzere zil çalıyorlardı.

M.S. 200 ve 1300 arasında Uzak Doğu’da mekanik göksel su saati yapımı gelişmişti. 3. yüzyıl Çin klepsydraları astronomiyle ilgili konuları gösteren değişik mekanizmaları içeriyordu. En karmaşık saat kulelerinden birisi Çin’de Su Sung’un M.S. 1088’de yaptırdığı dev saat kulesidir. Yedi-sekiz metrelik kulede gündüz ve gece her saat başında iki parlak bronz top yine bronzdan yapılmış iki şahinin ağzından bir bronz kabın içine düşüyordu. Kabın dibindeki delik, bronz topun yeniden yerine dönmesini sağlıyordu. Şahinlerin üstünde de günün her saati için bir dizi kapı ve daha yukarıda da yanmamış durumda birer lamba duruyordu. Her saat başında bronz toplar düştükçe bir çan çalıyor ve biten saatin kapısı kapanıyordu. Toplar gece saatlerini belirtmek üzere düştüğünde ise o saatin lambası yanıyordu.

Yunanlı astronom Andronikos’un M.S. 1.yy’da yaptığı Rüzgâr Kulesi, klasik antik çağdan sağlam kalan ender binalardandır. Sekizgen biçimindeki yapıda, mekanik klepsydranın yanında güneş saati, yel değirmeni ve bazı bilimsel araştırmaların yapılmasına yarayacak düzenlemeler ve bir su tankı bulunuyordu.

Su saatleri de sadeliklerine rağmen sorunluydular. Soğuk bölgelerde suyun akışkanlığının azalması, deliğin tıkanması, suyun sabit akmaması gibi sorunlar vardı. Bütün bunlara rağmen su saatleri yüzyıllarca kullanılmıştır